2.3

Фредерик Шопен – Етида оп. 10 бр. 3. Лирична и технички предизвикувачка клавирска етида со нагласена експресивност. Во делото може јасно да се слушне употребата на синкопа, која создава суптилна ритмичка напнатост.

П. И. Чајковски – „Стара француска песна“. Нежна минијатура од циклусот „Албум за млади“. Делото е погоден слушен пример за преттакт – краток почетен дел пред првиот цел такт што му дава природна мелодиска линија на почетокот.

Л. ван Бетовен – Менует во G-dur. Елегантна композиција со јасен танцов карактер. Во делото се слуша пунктиран ритам, кој придонесува за живост и стилска препознатливост.

Роберт Шуман – „Wiegenliedchen“ („Песна за лулка“). Нежна и смирена минијатура со лиричен карактер. Триолите во придружбата создаваат меко, нишачко движење што ја доловува атмосферата на приспивна песна.