1.5

В. А. Моцарт - Соната за пијано бр. 10 во C-dur, K. 330. Составена е од три става (брз – бавен – брз):
I став – Allegro moderato, во сонатна форма. Светол, ведар и прегледен карактер, со јасен тематски контраст.
II став – Andante cantabile, лиричен и пејачки став, со мирен и елегантен израз.
III став – Allegretto, разигран и лесен финален став, со рондо-карактер.
Оваа соната е пример за рамнотежата, јасност и за елеганцијата на виенскиот класицизам.

Ј. Хајдн – Симфонија бр. 94 „Изненадување“ (II став). Слушни ја јасната тема и динамичкиот контраст.

В. А. Моцарт – Клавирски концерт бр. 21 (I став). Обиди се да го следиш „разговорот“ меѓу солистот и оркестарот.

Хајдн – Гудачки квартет оп. 33. Забележи како четирите инструменти се рамноправни.